موفقیت

برای موفق شدن باید اول باور کنیم که می توانیم

موفق

موفقیت نتیجه من می توانم هاست

موفقیت نامحدود

موفقیت هرگز پایان نمی پذیرد

موفقیت

قسمت تنها اراده ماست

موفقیت بی پایان

درست همان لحظه که دیگران نا امید می شوند افزاد موفق ادامه می دهند

 

تولید عضلات اسکلتی از سلول های بنیادی

سلول های بنیادی، در مطالعه جدید در UCLA، محققان با الهام گرفتن از فرایندهای تکوینی انسانی، راهی را برای تولید سلول های عضلانی بالغ در آزمایشگاه و تبدیل آن ها به فیبرهای عضلانی که دیستروفین در آن ها احیا شده باشد، پیدا کرده اند.

«دیستروفین» پروتئینی است که در بیماران مبتلا به دیستروفی دوشن در عضلات وجود ندارد. بدون دیستروفین، عضلات تخریب می شود و به صورت پیشرونده ای تضعیف خواهند شد. علایم دوشن معمولا در کودکی شروع می شود و بیماران به تدریج توانایی حرکتی خود را از دست می دهند و در نهایت به دلیل نارسایی های تنفسی و قلبی قبل از ۲۰ سالگی می میرند.

در حال حاضر راهی برای درمان یا معکوس کردن بیماری وجود ندارد.

چند سالی است که محققان توانسته اند روش های مختلفی را برای تبدیل سلول های بنیادی پرتوان انسانی به سلول های بنیادی عضلانی اسکلتی که قادر به عملکرد عضلانی مناسب و بازسازی فیبرهای عضلانی تولید کننده دیستروفین باشند پیدا کرده اند.

با این حال این مطالعه جدید در UCLA نشان داده است که روش های فعلی کاملا کافی نیستند؛ آن ها سلول های نابالغی را تولید می کنند که با سلول های عضلانی طبیعی متفاوت هستند. آنالیز تکوین انسانی نشان داد که سلول های عضلات اسکلتی جنینی قابلیت خارق العاده ای در بازسازی دارند.

آن ها دارای دو مارکر سطح سلولی موسوم به ERBB۳ و NGFR هستند که محققین را قادر به جداسازی دقیق این سلول ها از بافت های مختلف می کند. زمانی که آن ها سلول های عضلانی اسکلتی بیان کننده این مارکرهای سطحی را جداسازی کردند توانستند آن ها را به سلول های بالغی تبدیل کنند که قادر به ایجاد فیبرهای عضلانی تولید کننده دیستروفین در آزمایشگاه بودند.

این فیبرها، سلول های عضلانی یکدستی بودند که مشابه با فیبرهای عضلانی واقعی انسانی هستند. در ادامه آن ها دریافتند که برای تولید فیبرهای عضلانی قوی تر و بزرگ تر نیاز است که در روند تولید آن ها، مسیر پیام رسانی TGF-betaخاموش شود.
این فیبرها قابلیت انقباض مناسبی نیز داشتند.

در بخش دیگر مطالعه آن ها سلول های موش های دوشن را گرفته و به سلول های بنیادی پرتوان القایی بازبرنامه ریزی کردند. آن ها با استفاده از تکنولوژی« CRISPR/Cas۹ » موتاسیون مربوط به دوشن را برداشتند و سپس آن ها را به سلول های عضلانی اسکلتی تمایز دادند.

با استفاده از مارکرهای ERBB۳ و NGFR، آن ها سلول های عضلانی اسکلتی را جداسازی کرده و سپس به موش تزریق کرده و همزمان از مهار کننده مسیر TGF-betaهم استفاده کردند. مشاهده شد که سطح دیستروفین در این جانوران احیا شد.

منبع : بیوته

چگونه چاق نشویم ؟

به كسی چاق گفته می‌شود كه شاخص توده بدن او از عدد 30 بالاتر باشد و به فردی دارای اضافه وزن می‌گویند كه شاخص توده بدن وی از 25 تا 30 باشد.
یكی از عوامل مهمی كه می‌تواند موجب بروز چاقی در افراد شود عادات غذایی نادرست است.

از همین رو رعایت نكات زیر می‌تواند موجب تغییر عادات غذایی غلط شود :
1 – روزانه 6 تا 8 لیوان آب بنوشید.

2 – در بین غذا از نوشیدن آب بپرهیزید.

3 – قبل ازصرف غذا سالاد میل كنید و از صرف نمك اضافه در غذا خودداری كنید.

4 – سعی كنید وعده‌های اصلی غذا ( صبحانه ـ نهار ـ شام ) حذف نگردد، زیرا در این صورت ناچار به ریزه‌خواری خواهید شد.

5 – مصرف چای كمرنگ ولی بدون قند و شكر، 2 ساعت بعد از غذا مانعی ندارد.

6 – برای صرف غذا از بشقاب‌های كوچك استفاده كنید.

7 – صرف غذا باید در كمال آرامش صورت گیرد و از عجله خودداری كنید.

8 – در حالت‌های اضطراب و استرس غذا نخورید.

9 – وقت خود را به‌جای ریزه‌خواری با فعالیت پر كنید.

اطلاعاتی از آینده کیهان

جهان از زمان وقوع توده ­ای کوچک با انرژی فوق ­العاده عظیم که از آغاز کیهان تا به امروز در حال منبسط شدن است
تا به امروز، حدود ۱۴ میلیارد سال، سن دارد.
امروز، فضا با صدها میلیارد کهکشان از جمله منظومه شمسی -که بخش کوچکی از کهکشان راه شیری پر شده است.

اما، دقیقاً چه چیزی سبب توسعه ی کیهان از دوران نوزادی تا زمان حالش، شده است؟ و در آینده چه رخ خواهد داد؟در تصویر بالا، انبوه توده­ ها و رشته­ های ماده تاریک (مناطق سیاه) به عنوان داربستی برایت شکیل ساختارهای کیهانی به وجود آمده از ماده معمولی (نواح یدرخشان) –از جمله ستارگان، کهکشان ­ها و خوشه­ های کهکشانی- مشاهده می ­شود.

این تصویر، حاصل کار دانشمندان آزمایشگاه اسلاک (آزمایشگاه شتاب دهنده ملی ذرات) و استنفورد از ترکیب داده ­های تجربی و نظری به­ منظور درک چگونگی تشکیل جهان و آنچه که در آینده رخ می دهد، است.ریسا وکسلر(Risa Wechsler) باستان­ شناس اخترفیزیکی به دنبال پاسخ به این سوالات بنیادی است.تیم “وکسلر” در موسسه اخترفیزیک و کیهان شناسی کاولیِ(KIPAC) دانشگاه استنفورد و آزمایشگاه شتاب­ دهنده ملی ذرات دانشکده انرژی

اسلاک(SLAC)، با ترکیب داده ­های آزمایشگاهی و تئوری در برنامه شبیه­ سازی کامپیوتری عمیقاً به کاوش در تاریخ کیهانی و ردیابی چگونگی به هم پیوستن ذرات ماده به یکدیگر برای تشکیل ساختارهای بزرگ در جهان در حال انبساط پرداختند. وکسلر -استاد فیزیک و اخترفیزیکدان گفت: «اغلب محاسبات ِ ما در موسسه کیهان شناسی کاولیِ انجام شد و این محاسبات نمودی مهم از همکاری بین اسلاک و استنفورد می باشد.»

سفر ِ شبیه ­سازی شده ی “وکسلر” از طریق فضا-زمان با استفاده از داده­ های آزمایشگاهی متنوعی از جمله مشاهدات ِ موسسه انرژی تاریک (DES) -که به تازگی مجموعه­ ی جدیدی از کهکشان ­های همدم فوق ­العاده کم­ نورِ کهکشان راه شیری که غنی از ماده تاریک هستند، کشف کرده اند- انجام شده است. کشش گرانشی از این ماده نامرئی بر روی ماده معمولی (ماده مرئی و قابل رویت) تاثیر می­ گذارد و نقش مهمی در تشکیل و رشد کهکشان ­ها بازی می­ کند.

انرژی تاریک عامل کلیدی دیگری در شکل دادن جهان است: انرژی تاریک جهان را همانند یک بادکنک با روند همیشگی رو به رشد متورم می­کند، ولی محققان درباره ی علت به ­وجود آوردنده ی این انبساط چیز زیادی نمی­ دانند. دو پروژه آینده به وکسلر و دیگر پژوهشگران سرنخ­ های جدیدی درباره ی این انرژی مرموز خواهد داد.

دستگاه طیف­ سنجی انرژی تاریک(DESI) -که با همکاری علمی وکسلر هدایت می­ شود- در سال ۲۰۱۸ برای تبدیل تصاویر دو بعدی از بررسی­ هایی مثل DES به نقشه ی سه­ بعدی از کیهان، آغاز به کار خواهد کرد. تلسکوپ بزرگ پیمایشی سینوپتیکی(LSST) که دارای چشم دیجیتال بسیار حساس ۳۲۰۰ مگاپیکسلی­ است

و در اسلاک مونتاژ شده، طی چند سال آینده به­ منظور کشف عمیق ­تر فضا در مقایسه با هر تلسکوپ دیگری، شروع به کار خواهد کرد.وکسلر می ­گوید: «نگاه به کهکشان­های دور، جستجو در گذشته است و به ما اجازه می­ دهد تا چگونگی رشد و توزیع کهکشان­هایی که توسط انرژی تاریک در مراحل مختلف زمانی تحت تاثیر قرار گرفته ­اند را اندازه ­گیری کنیم».

او همچنین اضافه کرد: «در طی ده سال گذشته، ما پیشرفت ­های زیادی در تصحیح و بهبود مدل کیهانی­ داشته­ ایم

که بسیاری از ویژگی­های جهان امروز را به خوبی توصیف می­ کند.
با این­حال، اگر داده ­های آینده مدل امروزی را رد کنند، ما باید به طور کامل دیدمان را از جهان تغییر دهیم».مدل کنونی نشان می ­دهد که جهان تا ابد محکوم به انبساط و گسترش است و هر چه بیشتر و بیشتر در حال تاریک شدن،

سرعت گرفتن و دور شدن کهکشان­ها از یکدیگر، میباشد

اما آیا سرعت این شتاب ثابت است یا بسته به فضا-زمان تغییر می­کند؟ و آیا امکان رد شدن نظریه گرانشی در مقیاس­های بزرگ وجود دارد؟ داده ­های بیشتر به پژوهشگران در یافتن ِ پاسخ این پرسش­های اساسی کمک خواهد کرد.